24 Ιουνίου 1996 – Μια ημέρα που σημάδεψε την 120 ΠΕΑ

Το απόγευμα της 24ης Ιουνίου 1996, ένα εκπαιδευτικό αεροσκάφος Τ-2Ε Buckeye της Πολεμικής Αεροπορίας δεν επέστρεψε ποτέ στην 120 ΠΕΑ. Το αεροσκάφος συνετρίβη στην περιοχή του Μελιγαλά Μεσσηνίας κατά τη διάρκεια διατεταγμένης εκπαιδευτικής πτήσης, παρασύροντας στον θάνατο τον κυβερνήτη Υποσμηναγό (Ι) Ελευθέριο Τσότρα και τον συγκυβερνήτη Ανθυποσμηναγό (Ι) Γεώργιο Ρονιώτη.

Το αεροσκάφος ήταν ένα North American Rockwell T-2E Buckeye, διθέσιο προκεχωρημένο εκπαιδευτικό αεροσκάφος αμερικανικής κατασκευής. Η Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε 40 αεροσκάφη του τύπου από το 1976 για την εκπαίδευση νέων χειριστών πριν από τη μετάβασή τους σε μαχητικά αεροσκάφη.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

• Τύπος: Προκεχωρημένο εκπαιδευτικό αεροσκάφος
• Πλήρωμα: 2 άτομα
• Κινητήρες: 2 × General Electric J85
• Μέγιστη ταχύτητα: 840 χλμ./ώρα
• Μέγιστο ύψος: 13.800 μέτρα
• Έδρα στην Ελλάδα: 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος, Καλαμάτα

Από εξειδικευμένες αεροπορικές καταγραφές προκύπτει ότι το αεροσκάφος που χάθηκε στον Μελιγαλά έφερε τον σειριακό αριθμό:

T-2E Buckeye S/N 160085

Το στοιχείο αυτό δεν αναφέρεται στις επίσημες ανακοινώσεις της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά καταγράφεται σε διεθνείς βάσεις δεδομένων αεροπορικών ατυχημάτων.

Οι δύο αεροπόροι

Υποσμηναγός (Ι) Ελευθέριος Τσότρας

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1967.

Εισήχθη στη Σχολή Ικάρων το 1986 ως μέλος της 62ης Σειράς και αποφοίτησε το 1990. Υπηρέτησε αρχικά στα F-4E Phantom II της 337 Μοίρας Μάχης και αργότερα μετατέθηκε στην 363 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος της Καλαμάτας ως εκπαιδευτής στα Τ-2Ε Buckeye.

Ήταν μόλις 29 ετών.

Ανθυποσμηναγός (Ι) Γεώργιος Ρονιώτης

Γεννήθηκε στη Δάφνη Αττικής το 1970.

Εισήχθη στη Σχολή Ικάρων το 1991 και αποφοίτησε το 1995. Υπηρετούσε στην 363 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος ως εκπαιδευόμενος χειριστής Τ-2Ε.

Ήταν μόλις 26 ετών.

Η τελευταία πτήση

Οι δημόσιες πηγές συγκλίνουν σε λίγα αλλά αδιαμφισβήτητα στοιχεία.

Το απόγευμα της 24ης Ιουνίου 1996, κατά τη διάρκεια διατεταγμένης εκπαιδευτικής αποστολής, το Τ-2Ε συντρίβεται στην περιοχή Μελιγαλά Μεσσηνίας. Το πλήρωμα δεν πρόλαβε να σωθεί.

Μία από τις ελάχιστες αναφορές της εποχής, η οποία αναπαράχθηκε αργότερα από περιοδικά και ιστοσελίδες, αναφέρει ότι το δυστύχημα σημειώθηκε περίπου στις 19:40.

Από εκεί και πέρα αρχίζουν τα κενά.

Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί αρκετά στοιχεία που μπορούν να συνθέσουν το πάζλ της τραγωδίας

Η Πολεμική Αεροπορία ουδέποτε δημοσίευσε αναλυτικό πόρισμα για το συγκεκριμένο δυστύχημα. Οι επίσημες αναφορές περιορίζονται στην καταγραφή του συμβάντος και στη μνήμη των πεσόντων.

Το πένθος στην Καλαμάτα

Το δυστύχημα συγκλόνισε την 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος.

Εκείνη την περίοδο η Καλαμάτα αποτελούσε το βασικό σχολείο προκεχωρημένης εκπαίδευσης των νέων Ικάρων. Τα Τ-2Ε πετούσαν καθημερινά σε απαιτητικά εκπαιδευτικά προφίλ, προετοιμάζοντας τους νέους χειριστές για τη μετάβασή τους στα μαχητικά αεροσκάφη της πρώτης γραμμής.

Η απώλεια ενός εκπαιδευτή και ενός νέου εκπαιδευόμενου σε μία μόνο πτήση ήταν ένα ισχυρό πλήγμα για τη μονάδα.

Το μνημείο στη Μάλτα Μεσσηνίας

Για πολλά χρόνια το σημείο της συντριβής παρέμενε γνωστό μόνο στους κατοίκους της περιοχής και στις οικογένειες των πεσόντων.

Το 2016, με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι ετών από την τραγωδία, ανεγέρθηκε επίσημο μνημείο στον οικισμό Μάλτα του Δήμου Οιχαλίας Μεσσηνίας. Στις 3 Ιουλίου 2016 πραγματοποιήθηκαν τα αποκαλυπτήρια παρουσία συγγενών, εκπροσώπων της Πολεμικής Αεροπορίας και τοπικών αρχών.

Έκτοτε πραγματοποιούνται τακτικά μνημόσυνα στη μνήμη των δύο αεροπόρων.

Ο Υποσμηναγός Ελευθέριος Τσότρας και ο Ανθυποσμηναγός Γεώργιος Ρονιώτης ανήκουν στη μακρά λίστα των αεροπόρων που χάθηκαν για την υπεράσπιση της πατρίδας. Η ιστορία της τελευταίας τους πτήσης παραμένει εν μέρει άγνωστη. Η μνήμη τους όμως παραμένει ζωντανή στη Μεσσηνία, στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος και στην ιστορία της Πολεμικής Αεροπορίας.