4 Ιουνίου 1991: Η τραγωδία του Τ-37 στο Βρωμονέρι και η απώλεια δύο εκπαιδευτών της Πολεμικής Αεροπορίας

 4 Ιουνίου 1991: Η τραγωδία του Τ-37 στο Βρωμονέρι και η απώλεια δύο εκπαιδευτών της Πολεμικής Αεροπορίας

Η 4η Ιουνίου 1991 αποτελεί μία από τις ποιο γνωστές αλλά και ιδιαίτερα επώδυνες ημερομηνίες στην ιστορία της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Εκείνη την ημέρα, ένα εκπαιδευτικό αεροσκάφος Cessna T-37 της 120 Πτέρυγας Εκπαίδευσης Αέρος συνετρίβη στην περιοχή Βρωμονερίου Γαργαλιάνων Μεσσηνίας, παρασύροντας στον θάνατο δύο αξιωματικούς της Πολεμικής Αεροπορίας, τον Σμηναγό (Ι) Λουκά Μαρδίκη και τον Υποσμηναγό (Ι) Παναγιώτη Σπύρου.

Το δυστύχημα σημειώθηκε κατά τη διάρκεια διατεταγμένης εκπαιδευτικής πτήσης. Η περιοχή της συντριβής βρίσκεται στις δυτικές ακτές της Μεσσηνίας, απέναντι από τη νήσο Πρώτη, σε μια θαλάσσια και παράκτια ζώνη που χρησιμοποιούνταν συχνά για εκπαιδευτικές δραστηριότητες της 120 ΠΕΑ, η οποία εδρεύει στην Καλαμάτα.

Παρά το γεγονός ότι πέρασαν περισσότερες από τρεις δεκαετίες, τα πλήρη στοιχεία του πορίσματος διερεύνησης δεν έχουν καταστεί δημόσια διαθέσιμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να παραμένουν άγνωστες οι ακριβείς συνθήκες που οδήγησαν στην απώλεια του αεροσκάφους. Στις δημόσιες αναφορές της Πολεμικής Αεροπορίας καταγράφεται μόνο το γεγονός της απώλειας των δύο χειριστών κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσης.

Το αεροσκάφος

Το T-37 «Tweet» αποτέλεσε επί σχεδόν τέσσερις δεκαετίες το βασικό εκπαιδευτικό αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας. Η Ελλάδα παρέλαβε τα πρώτα T-37C το 1964, ενώ το 1988 ενίσχυσε τον στόλο της με δέκα μεταχειρισμένα T-37B προερχόμενα από τη Βασιλική Αεροπορία της Ιορδανίας. Το αεροσκάφος ήταν διθέσιο, δικινητήριο και σχεδιασμένο για την εκπαίδευση νέων ιπταμένων. Παρέμεινε σε υπηρεσία έως το 2002.

Η διεθνής βάση Aviation Safety Network καταγράφει το δυστύχημα ως απώλεια T-37C της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στη νήσο Πρώτη στις 4 Ιουνίου 1991, αναφέροντας πιθανό αριθμό αεροσκάφους «01961». Η εγγραφή όμως συνοδεύεται από ερωτηματικό, γεγονός που δεν επιτρέπει οριστική ταυτοποίηση.

Η σημασία του δυστυχήματος

Το συγκεκριμένο συμβάν καταγράφηκε σε μια περίοδο όπου η Πολεμική Αεροπορία πραγματοποιούσε χιλιάδες ώρες εκπαιδευτικών πτήσεων ετησίως. Η 120 ΠΕΑ αποτελούσε και εξακολουθεί να αποτελεί την «πύλη» εισόδου των νέων χειριστών στην επιχειρησιακή αεροπορία. Κάθε απώλεια προσωπικού σε εκπαιδευτικό στάδιο θεωρείται ιδιαίτερα βαρύ πλήγμα, καθώς αφορά στελέχη που συμμετέχουν άμεσα στη διαμόρφωση της επόμενης γενιάς ιπταμένων.

Η θυσία των δύο αξιωματικών παραμένει καταγεγραμμένη στα επίσημα αρχεία των πεσόντων της Πολεμικής Αεροπορίας και μνημονεύεται κάθε χρόνο από την Υπηρεσία.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΜΗΝΑΓΟΥ (Ι) ΛΟΥΚΑ ΜΑΡΔΙΚΗ

Ο Λουκάς Μαρδίκης γεννήθηκε το 1959 στο Σολωμό Κορινθίας.

Εισήχθη στη Σχολή Ικάρων τον Σεπτέμβριο του 1978 και αποφοίτησε τον Μάιο του 1982 με τον βαθμό του Ανθυποσμηναγού.

Υπηρέτησε ως ιπτάμενος της Πολεμικής Αεροπορίας και το 1991 έφερε τον βαθμό του Σμηναγού. Την 4η Ιουνίου 1991 έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια διατεταγμένης πτήσης με αεροσκάφος T-37 της 120 Πτέρυγας Εκπαίδευσης Αέρος στην περιοχή Βρωμονερίου Γαργαλιάνων.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ  ΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟΥ (Ι) Παναγιώτης Σπύρου ΣΠΥΡΟΥ

Ο Παναγιώτης Σπύρου γεννήθηκε το 1962 στον Αντικάλαμο Μεσσηνίας.

Εισήχθη στη Σχολή Ικάρων τον Σεπτέμβριο του 1981 και αποφοίτησε τον Μάιο του 1985 με τον βαθμό του Ανθυποσμηναγού.

Υπηρετούσε στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος και στις 4 Ιουνίου 1991 σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια διατεταγμένης πτήσης με εκπαιδευτικό αεροσκάφος T-37 στην περιοχή Βρωμονερίου Γαργαλιάνων Μεσσηνίας.


Σχετικά Άρθρα

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

1 × 4 =